| تبليغات | X |
 و آن خطاط سه گونه خط نوشتي يكي را خود خواندي و لا غير يكي را هم او خواندي و هم غير يكي را نه او خواندي و نه غير و آن [ خط سوم ] منم ... ! پانيذ هدايتي هستم . 20 ساله . و اين نوشته ها حاصل صد سال تنهايي من است كه هنوز 20 سال آن سپري شده . شعر مي نويسم و گاهي داستان هاي كوتاه . سابق آهنگسازي هم مي كردم و نقاشي و حالا هردو را و حتي تدريس پيانو را هم كنار گذاشته ام و فقط مي نويسم . ادبيات همه چيز من است . ادبيات تنها چيزي ست كه مرا دريافت كرده است .
پست الکترونیک آرشیو مطالب آرشیو مطالب
جستجو
پیوندها
باران(مسعود ارشادي فر)
ققنوس ( مهتا بردبار ) عليرضا فيروزي وقتي كه ماه گل مي كند(رضا رضي پور) شب هاي جووني (سعيد) پوستر هاي سينمايي (شادي جون) عكس هاي بزرگداشت سيمين بهبهاني پل ادبيات :: قالب ساز :: آمار وبلاگ
افراد آنلاين:
تعداد بازديدها: RSS
 |
خط سوم
گيس گلابتون سیمین بهبهانی
ذات تو بود و تنهايي، با خويش عشق ورزيدي زيبا شدي، جهاني را ، در خويش جلوه گر ديدي بي انتها فضا بودي، آن مطلق رها بودي هرجاي نا كجا بودي، اما به جا نگنجيدي بن مايه ي جهان بودي ، آن بانگ ناگهان بودي در انفجار دهشتزا، توفيدي و درخشيدي آتش نگاره ها دادي، خورشيد واره ها دادي ماه و ستاره ها دادي، نورو نشاط باريدي ازآتش تو خاك آمد،از سوزت آبِ خاك آمد آن آب و خاك را بخشي، از روح خويش بخشيدي در شور و نور شادي ها، در آن شكوه پر اسرار شيطانت ازكجا آمد، آيا زخود نپرسيدي؟ مي خواستي به طنازي، اعجوبه اي پي بازي ديدي گدازه اي پرسوز، شيطان از او تراشيدي آنان كه نسل شيطانند، در عالمت فراوانند در خلقتي كه ايشانند، آيا چه سود سنجيدي؟ بس عيش را عزا كردند، بس بانگِ ناسزا كردند اما تو هيچ بانگي را، جز بانگ خويش نشنيدي سيمين بهبهاني
|+| نوشته شده توسط پانيذ هدايتي در شنبه بیست و چهارم آذر 1386 ساعت 19:37
|
